Notaris heeft niet kunnen bewijzen dat hij heeft voldaan aan zijn Belehrungspflicht
19-04-2010X was samen met twee broers eigenaar van diverse onroerende zaken. In 1995 is besloten om de onroerende zaken te verdelen. In verband hiermee heeft de accountant van de drie broers telefonisch contact opgenomen met notaris N voor de op te stellen verdelingsakte. Op 6 december 1995 heeft N een conceptakte van verdeling aan de drie broers en de accountant toegezonden. Naar aanleiding hiervan heeft de accountant contact opgenomen met N omdat X’s broer (Y) wilde dat er een voorkeursrecht in de akte werd opgenomen. Op 12 december 1995 heeft N de verdelingsakte inclusief het voorkeursrecht gepasseerd.
Enige tijd later heeft X de aan hem toegedeelde onroerende zaken verkocht aan een derde. Y is toen een procedure tegen X gestart wegens schending van het voorkeursrecht. X is daarbij veroordeeld om aan Y schadevergoeding te betalen (zie Notafax 2004, nr 228).
Thans heeft X schadevergoeding van N en de accountant (A) gevorderd. Volgens X is hij niet ervan op de hoogte gebracht dat een voorkeursrecht in de verdelingsakte was opgenomen.
De Rechtbank oordeelt onder meer dat aansprakelijkheid van N en A aan de orde is indien voldoende aannemelijk is dat het voorkeursrecht zonder overleg met en instemming van X in de notariële akte is opgenomen. In dat geval hebben N en A zich niet gedragen zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend notaris respectievelijk accountant mag worden verwacht. Dat een notaris zich ervan moet vergewissen dat partijen akkoord zijn met wijzigingen die hij ten opzichte van de conceptakte aanbrengt, behoeft geen nader betoog. De Rechtbank is van oordeel dat die (zorg)plicht in de gegeven omstandigheden ook op A rustte omdat hij betrokken is geweest bij het overleg tussen de broers over de verdeling, hij op zich had genomen om de gemaakte afspraken schriftelijk vast te leggen en namens de broers met N te communiceren, en hij aan de bespreking van de conceptakte met N heeft deelgenomen. In zijn rol als belangenbehartiger en woordvoerder voor alle drie broers lag het op zijn weg om X te informeren over de aanvulling die Y na de verzending van zijn memo met afspraken van 5 december 1995 nog had voorgesteld voordat hij deze met N communiceerde. A heeft dat niet heeft gedaan. Dit schiep voor hem een extra verplichting om er op toe te zien dat dit voorstel bij het doornemen van de conceptakte met X werd besproken en dat een eventuele afspraak daarover in de notariële akte terecht zou komen.
Cruciaal is dus of het voorkeursrecht tijdens de bespreking van de akten aan de orde is geweest. X stelt dat dit niet is gebeurd; N en A betwisten dat. Dat in de notariële akte staat vermeld dat deze aan partijen is voorgelezen, bewijst niet dat het voorkeursrecht tijdens het voorlezen door N aan de orde is gesteld, temeer niet nu het gebruikelijk is dat de akte niet integraal wordt voorgelezen. Gelet op de afgelegde getuigenverklaringen is naar het oordeel van de Rechtbank voldoende aannemelijk geworden dat het alsnog opnemen van het voorkeursrecht in de notariële akte, niet met X is besproken. Het verweer van N dat wijzigingen ten opzichte van de concepten op zijn kantoor altijd met betrokkenen worden doorgenomen, is onvoldoende om X niet geslaagd te achten in het op hem rustende bewijs. Het bestaan van procedures sluit niet uit dat deze niet steeds consequent worden toegepast. De Rechtbank veroordeelt N en A tot het betalen van schadevergoeding aan X.
Rb. Assen 25 november 2009, nr 64454 / HA ZA 07-707 (LJN BM1074)
« Terug naar overzicht nieuws
